Prem(s.s)

सुखाने दुःखाला करून पाहिले वजा ना राहिले काही बाकी फार सुंदर भेटली सजा निघाला निष्कर्ष कठीन त्याचा फक्त दुखाचा उरला छटा... (शुभम सोनकुसरे)

यादो में तेरे अब नहीं जीया जाता दिन में तेरा ही चेहरा नजर है आता साँसों में तु इस कदर समाता की आँसूओं में भी चाशनी का स्वाद सा आ जाता ! (शुभम सोनकुसरे)�������������…

कब तक  इंतजार तेरा हम करेंगे दिल थाम कब तक हम बैठेंगे जीया नाहीं जाता अब तेरे बीन आ कर समा जा मुझमे तू एकदिन और देदे मुझे खुशी का बहाना हर दिन... (शुभम सोनकुसरे)��…

मन हे तरंग बनतं कधी ते शीत बनुनी निजतं सगळ हे स्वप्नात घडत मला ते सुंदर भासतं झोप जेव्हा उघडते माझी सगळ त्या विपरीत दिसतं नजरेनी ते सगळ मी टिपतो जेव्हा लिहिण्याचा…

बस आख़िरी बार तुझे देखने की चाहत है बाकी ये वक्त यूही ऐसे कटता नहीं बस आख़िरी बार तुझ संग रहने की है ख्वाहिश ताकि आख़िरी वक्त जी सकू.... (शुभम सोनकुसरे)������������…

माझी बाहूली हरवली कुठे?? डोळ्यांना काही दिसेना। शोधून शोधून वैतागलो मी पण या डोळ्यांची आस काही मिटेना। स्वप्न तर हरवलं पण क्षणही दूरावले.. कूठेच काही दिसेना …

पाहता क्षणी एखादी व्यक्ति आवडणं हे आकर्षण असतं, परत पहावसं वाटण हा मोह असतो, त्या व्यक्तीच्या जवळुन जाण्याची इच्छा असणं, ही ओढ असते, त्या व्यक्तीला जवळुन जाण…

माझी हार तू, माझी जित तू, माझी प्रित तू, हो... माझीच तू...!! मन वेडा मी अन् प्रित माझी तू, ओठांवरी माझ्या गीत आहेस तू...!! कधी जवळ, कधी दुर, कधी प्रेमात आनतेस…

फक्त तिलाच तर कळते काय तुझी व्यथा मनातलं लिहिलं तरी लोकांना वाटते कथा झाकुन घेते ती अंतरीचं सगळं व्यक्त होऊन असं मन होतं मोकळं कधी असते कल्पना कधी असते जाणीव…

मनी भावना होतात व्यक्त निसर्गाशी जेव्हा संवाद होतो उगवनारा सूर्य म्हणतो प्रकाशमय व्हाव जीवन मावळीस धैर्य देऊन जातो शब्दांच्या या निसर्गामधे आपले शब्द शोधत राहात…